Esta é a versión que mercamos nós, así que comezamos por aí: pagamos enteira unha xTool O1 Omni Dual UV en Versatile Bundle. Non é unha unidade cedida nin un préstamo para reseña. Está pagada e agardando a que a envíen.
Dito iso, este artigo non vai ser unha xustificación da nosa compra. Vai ser o contrario: que compras exactamente coa Dual UV, que do prometido xa non está en pé, e en que casos a Single é mellor decisión.
Enlaces de afiliado: se compras a través deles podemos levarnos unha pequena comisión, sen custo para ti. A análise é independente.
Que leva
Dous cabezais Epson F1080. O primeiro cos seis canais de sempre —CMYKWV— e o segundo con catro tintas que son toda a razón de ser desta versión:
- RW, branco ríxido.
- FW, branco flexible.
- FR, vermello fluorescente.
- FY, amarelo fluorescente.
xTool descríbea como a versión «para creadores centrados en alta produtividade e efectos néon exclusivos», e en materiais suma ao ríxido o coiro, a madeira e o lenzo. Área de traballo, relevo máximo e sistema de visión son idénticos aos das outras dúas versións.
O que xTool xa desmentiu
Aquí está a parte que hai que ler antes de pagar, e que non vas atopar na páxina do produto.
Cando se anunciaran os canais fluorescentes, na comunidade deronse por feitos —e díxose, e repetiu— que se mesturarían cos CMYK para ampliar o espectro de cores reproducibles. Soaba lóxico: calquera que veña das artes gráficas sabe que engadir tintas ao proceso amplía o gamut, e unha impresora que puidese reproducir cores fóra do CMYK sería un argumento de peso.
Non é así. xTool confirmou que as tintas fluorescentes non traballan xuntas cos canais CMYK para ampliar o espectro. Úsanse como tintas planas, por separado. Un usuario da comunidade resumiuno cunha frase que doe pola súa exactitude: con iso, a vantaxe real da Dual redúcese a imprimir en coiro directamente e pouco máis.
Hai quen matiza que quizais chegue por actualización de software. Pode ser. Pero hoxe non está, e mercar unha máquina polo que quizais faga algún día é exactamente o erro que nos custou medio ano a última vez.
E o que si queda en pé
Desmontado o mito, o que queda segue sendo relevante para quen traballa os materiais axeitados:
O branco flexible. É a razón de verdade. Imprimir sobre algo que se dobra esixe unha base branca que se dobre contigo; con branco ríxido, a capa acaba craquelando. Coiro, polipiel, lenzo, tote bags, parches: se iso é catálogo e non anécdota, a Dual é a única das tres que che o dá directamente.
Os dous fluorescentes, como tintas planas. Vermello e amarelo. Ben usados —un detalle que brilla baixo luz negra, un reclamo nun produto infantil ou de festa— son un diferenciador vendible. Mal entendidos, son dous canais que non vas tocar nunca.
A velocidade con relevo. Segundo a folla de especificacións previa ao lanzamento, que non está recollida na ficha oficial e damos con esa reserva, a Dual imprime notablemente máis rápido que as outras dúas cando hai que apilar capas. Encaixa con que un beta tester da UV-DT diga que a súa máquina vai á mesma velocidade que a de cabezal simple: a rápida é esta.
Os dous cabezais, na columna dos custos
Toca ser xustos co argumento contrario, porque é bo.
O F1080 gástase. A comunidade manexa 399 de recambio e unha vida de seis meses a un ano segundo uso e mantemento. Con dous cabezais, esa conta duplícase. E hai un segundo efecto que se ve menos: o cabezal que non usas hai que mantelo igualmente —tinta, humectante, ciclos de limpeza—, porque forma parte do circuíto da máquina.
A conclusión honesta é incómoda: se non vas usar o branco flexible con regularidade, a Dual é a peor compra das tres. Para ese caso está a Single UV. Pagas mil euros máis de entrada, duplicas a peza cara e mantés un cabezal que non che devolve traballo. Non hai ningunha lectura amable dese escenario.
Por que a mercamos nós
Con todo o anterior sobre a mesa, estas son as nosas razóns. Valen para o noso obradoiro, non necesariamente para o teu.
Traballamos material que se dobra, e bastante. Polipiel, lenzo, bolsas. Hoxe rexeitamos ou resolvemos a medias encargos por non poder imprimir cor enriba deses materiais. O branco flexible convérteo en catálogo.
O rotativo e o laminador non eran opcionais. O vaso térmico personalizado e a etiqueta con acabado son parte do que xa vendemos. Por iso fomos ao Versatile Bundle: se de todas formas íamos mercar os dous accesorios, entraba na conta.
E unha razón menos nobre, que tamén contamos: imos escribir sobre esta máquina. Ter a configuración con máis tintas permítenos probar e ensinar cousas que desde a Single non poderiamos. É un motivo válido para nós e completamente irrelevante para ti.
O que non foi unha razón: os fluorescentes. Os teremos e os probaremos, pero non pagamos por eles.
Prezos
Tenda europea, sen IVE:
Do Rotary ao Versatile hai 816,75 € de diferenza, e o conxunto de laminador e alimentador de rolo solto custa 905,48 €. No noso caso a diferenza saía a favor do bundle. Fai a túa conta, porque noutras combinacións non sae igual e na comunidade hai quen preguntou por esa diferenza sen obter resposta.
Antes de premer en pagar
Tres avisos, un deles incómodo para nós:
Non se pode cambiar despois. A configuración de tintas é fixa. Non hai ampliación da Single á Dual.
Vixía o branco flexible na Single. Se xTool cumpre o que o seu CEO apuntou en directo e acaba levando o branco flexible á versión de entrada, boa parte do argumento da Dual evapórase.
Nós aínda non a temos. Todo o que hai aquí sae da ficha, dos prezos publicados e do que contan quen xa a probaron. Cando chegue, contaremos se a decisión foi boa. Tamén se non o foi.
Actualización do 28 de xullo de 2026
O aviso de arriba sobre o branco flexible deixou de ser unha corazonada e xa ten contornos. Segue sen haber data, pero sábese bastante máis:
- Non sería unha máquina nova. O que se está a traballar é levar o branco flexible ao primeiro cabezal, o que levan as tres versións. En teoría podería chegar a máquinas xa vendidas.
- Fariase purgando a liña de branco. Cambiar de branco ríxido a flexible implica baleirar o conduto, e o branco é o de percorrido máis longo: fala-se de uns 30 ml de tinta por cambio. É dicir, non é algo que se faga a diario; sería máis ben escoller un branco e quedar nel.
- Na UV-DT hai unha pista física. O cartucho de branco flexible é de dobre ancho, e nesta versión o único cartucho de dobre ancho é o branco téxtil. Se o intercambio chega, o lóxico é que sexa ese, non un oco novo.
- Quen o di. O CEO mencionouno no directo de lanzamento e o persoal de xTool confirmouno no grupo oficial como algo en desenvolvemento. Non hai data, nin compromiso, nin nota de prensa.
Que significa isto para a decisión de compra: se o branco flexible chega ao cabezal simple, o argumento da Dual estreítase ata quedar en velocidade e nas fluorescentes. E se ademais a purga de 30 ml resulta levadeira, moita xente que dubidaba entre Single e Dual terá unha terceira opción: mercar a Single e cambiar de branco cando toque. Nós xa pagamos a Dual, así que este parágrafo incomódanos; escríbemo-lo igual.
E unha primeira peza real con branco flexible
Mentres tanto, unha beta tester publicou a finais de xullo a primeira peza en Dual UV con branco flexible que vimos con detalle: un sombrero de feltro con ilustración a todo cor na aba, uns 30 minutos de impresión. O interesante non é o acabado —ela mesma chámao mostra rudimentaria, feita sen unha plantilla decente, con restos de contrachapado e cinta de carrocero, e coa aba lonxe de estar nivelada—. O interesante é o outro que conta: o sombreiro cabe na O1 e non lle cabía na súa impresora comercial pola altura do eixo Z. Para quen personaliza obxectos con volume, ese detalle vale máis que media ficha técnica.
Escriben Noemi e Javi, de Picasita. Somos afiliados de xTool e o noso taller é un espazo de demostración da marca; as nosas máquinas comprámolas pagándoas. Máis sobre este blog e a nosa relación con xTool.
0 comentarios